Απαιτήσεις θερμοκρασίας και ψύξης γεννήτριας

Ως πηγή ενέργειας έκτακτης ανάγκης, η γεννήτρια ντίζελ πρέπει να λειτουργεί αδιάλειπτα για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη χρήση. Με τόσο μεγάλο φορτίο, η θερμοκρασία της γεννήτριας γίνεται πρόβλημα. Για να διατηρηθεί η καλή και αδιάλειπτη λειτουργία, η θερμοκρασία πρέπει να διατηρείται εντός ενός ανεκτού εύρους. Μέσα σε αυτό το εύρος, θα πρέπει να κατανοήσουμε τις απαιτήσεις θερμοκρασίας και τις μεθόδους ψύξης.

1. Απαιτήσεις θερμοκρασίας

Ανάλογα με τις διαφορετικές ποιότητες μόνωσης των γεννητριών ντίζελ, οι απαιτήσεις αύξησης της θερμοκρασίας είναι διαφορετικές. Γενικά, η θερμοκρασία της περιέλιξης του στάτη, της περιέλιξης πεδίου, του πυρήνα σιδήρου και του δακτυλίου συλλέκτη είναι περίπου 80°C όταν η γεννήτρια βρίσκεται σε λειτουργία. Εάν υπερβεί αυτή την τιμή, τότε η αύξηση της θερμοκρασίας είναι πολύ υψηλή.

2. Ψύξη

Διαφορετικοί τύποι και χωρητικότητες γεννητριών έχουν διαφορετικές λειτουργίες ψύξης. Ωστόσο, το ψυκτικό μέσο που χρησιμοποιείται είναι γενικά αέρας, υδρογόνο και νερό. Πάρτε ως παράδειγμα τη σύγχρονη γεννήτρια στροβίλου. Το σύστημα ψύξης της είναι κλειστό και το ψυκτικό μέσο χρησιμοποιείται σε κυκλοφορία.

① Ψύξη με αέρα

Η ψύξη με αέρα χρησιμοποιεί έναν ανεμιστήρα για την αποστολή αέρα. Ο ψυχρός αέρας χρησιμοποιείται για να φυσήξει το άκρο της περιέλιξης της γεννήτριας, τον στάτορα και τον ρότορα της γεννήτριας για να διαχέει τη θερμότητα. Ο κρύος αέρας απορροφά θερμότητα και μετατρέπεται σε ζεστό αέρα. Μετά τη συγχώνευσή τους, εκκενώνονται μέσω του αεραγωγού του πυρήνα σιδήρου και ψύχονται από ένα ψυκτικό. Ο ψυχρός αέρας στη συνέχεια αποστέλλεται στη γεννήτρια για να ανακυκλωθεί από έναν ανεμιστήρα για να επιτευχθεί ο σκοπός της απαγωγής θερμότητας. Οι μεσαίες και μικρές σύγχρονες γεννήτριες χρησιμοποιούν γενικά ψύξη με αέρα.

② Ψύξη με υδρογόνο

Η ψύξη με υδρογόνο χρησιμοποιεί υδρογόνο ως ψυκτικό μέσο και η απόδοση απαγωγής θερμότητας του υδρογόνου είναι καλύτερη από αυτή του αέρα. Για παράδειγμα, οι περισσότερες γεννήτριες στροβίλου χρησιμοποιούν υδρογόνο για ψύξη.

③ Ψύξη με νερό

Η ψύξη με νερό υιοθετεί τη μέθοδο διπλής εσωτερικής ψύξης νερού στάτη και ρότορα. Το κρύο νερό του συστήματος νερού του στάτη ρέει από το εξωτερικό σύστημα νερού μέσω του σωλήνα νερού στον δακτύλιο εισόδου νερού που είναι εγκατεστημένος στον στάτορα και στη συνέχεια ρέει στα πηνία μέσω των μονωμένων σωλήνων. Αφού απορροφήσει θερμότητα, συλλέγεται από τον μονωμένο σωλήνα νερού στον δακτύλιο εξόδου νερού που είναι εγκατεστημένος στο πλαίσιο. Στη συνέχεια εκκενώνεται στο σύστημα νερού έξω από τη γεννήτρια για ψύξη. Η ψύξη του συστήματος νερού του ρότορα εισέρχεται πρώτα στο στήριγμα εισόδου νερού που είναι εγκατεστημένο στο πλευρικό άκρο του άξονα του διεγέρτη και στη συνέχεια ρέει στην κεντρική οπή του περιστρεφόμενου άξονα, ρέει κατά μήκος αρκετών μεσημβρινών οπών στη δεξαμενή συλλογής νερού και στη συνέχεια ρέει στα πηνία μέσω του μονωτικού σωλήνα. Αφού το κρύο νερό απορροφήσει θερμότητα, ρέει στη δεξαμενή εξόδου μέσω του μονωμένου σωλήνα και στη συνέχεια ρέει στο στήριγμα εξόδου μέσω της οπής αποστράγγισης στην εξωτερική άκρη της δεξαμενής εξόδου και οδηγείται έξω από τον κύριο σωλήνα εξόδου. Δεδομένου ότι η απόδοση απαγωγής θερμότητας του νερού είναι πολύ υψηλότερη από αυτή του αέρα και του υδρογόνου, οι νέες γεννήτριες μεγάλης κλίμακας υιοθετούν γενικά την ψύξη με νερό.